سه شنبه ، 30 آبان ، 1396
جستجو
آرشیو موضوعی
RSS

مصاحبه و سخنرانی ها
کد خبر: 79   |  دفعات بازدید : 1953   |  نظرات : 0 RSS comment feed   |   نسخه چاپی   |   ارسال به دوستان  

سخنرانی در جلسه توسعه و سرمایه گذاران استان آذربایجان شرقی

05 خرداد, 1394 12:42
دکتر نهاوندیان :
ما امیدواریم حاصل مذاکرات یک توافق عزتمندانه باشد که موانع را از سر راه حضور ایران در اقتصاد جهانی بردارد. سرمایه گذاری در ایران برای هر شرکت داخلی یا خارجی که بخواهد برنامه ریزی بلند مدت در منطقه داشته باشد ، سود آور و قابل توجیه است. طبعاً در آذربایجان که در تعبیر زیبایی گفته شده سر ایران است ، این تجربه طولانی اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی باید در عصر جدید اقتصاد کشور تبدیل بشود به یک حرکت متین و ریشه دار برای حضور ایران در عرصه جهانی. ویژگی بخش خصوصی ، ویژگی یک فعال اقتصادی این است که ذهن او راه حل گراست. ما توقع داریم حالا که دولت واقعاً نسبت به اظهار نظرات فعالان اقتصادی گوش شنوا دارد ، پیشنهاد های سازنده به دست دولت برسد. یعنی ما هر دو هفته یک بار از سی و یک استان کشور مجموعه ای از پیشنهادها داشته باشیم. جز با یک هم دلی و همنوایی در پیدا کردن راه حل و تحقق آن به جایی نمی توانیم برسیم.
پیوند به صفحه ی اخبار (متن خبر)

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین 
بسیار خوشحالم که یک بار دیگر توفیق دیدار با عزیزان تبریزی و آذربایجانی را پیدا کردیم. مخصوصاً این حضور پرشور و استقبال گرم و صمیمی که امروز از رییس جمهور محترم و هیئت همراه شد به خوبی یک بار دیگر زمان آگاهی و درجه ی بالای بلوغ سیاسی و اجتماعی مردم آذربایجان را نشان داد که چگونه در این شرایط حساس از نظر مناسبات بین المللی کشور ، ضرورت نشان دادن انسجام ملی و حمایت بی شائبه از سیاست های دولت را تشخیص دادند و کمک کردند تا برنامه هایی که برای جبران گذشته ها و رسیدن به حرکت رشد پایدار و پر شتاب باید دنبال کرد ، ادامه پیدا کنند و ان شاء الله به نتایج مطلوب برسد.

همان طور که اشاره شد هدف از این همایش در سفر به استان این است که با یک رویکرد جدید نقاط خالی حرکت توسعه ی پایدار استان پر بشود ، البته نه با اتکا به دولت بلکه با همت خود مردم و در یک مناسبات سالم و هدفمند که وظایف دولت و بخش خصوصی هر کدام در آن روشن شده باشد ، به هم گرایی و هم افزایی کمک کند. دولت وظیفه ی خودش را این می ‌داند که موانع را از سر راه فعالان اقتصادی بردارد. فعالان اقتصادی هم برای حرکتشان نیاز دارند به این که جهت گیری ها را از دولت بگیرند تا بتوانند بر اساس آن برنامه ریزی بلند مدت کنند. این همایش ها برای این مقصود است.

طبعاً در آذربایجان که در تعبیر درست و زیبایی گفته شده سر ایران است ، و این تعبیر فقط از نظر سیاسی نیست ، فقط برای این که صدای ایران را به جهان برساند نیست ، از نظر اقتصادی هم همین طور است ، آذربایجان بیش از یک قرن پیش در واقع راه اصلی مواصلاتی با غرب و اروپا بوده است ، نه فقط از نظر اقتصادی که حتی از نظر فرهنگی و اجتماعی هم این طور بوده است. ما در تاریخ اتاق های بازرگانی کشور شاید پر سابقه ترین اتاق را در تبریز داشته ایم. بیش از صد سال ، خوب این سرمایه ی تجربه طولانی و بلوغ در مناسبات دو سویه باید در عصر جدید اقتصاد کشور تبدیل بشود به یک حرکت متین و ریشه دار برای حضور ایران در اقتصاد جهانی.

در بعضی از استان ها که ما می رویم ، باید بعضی بخش ها در آن استان ها معرفی بشود ، شاید به دلیل این که هنوز در بعضی از بخش ها سرمایه گذاری لازم صورت نگرفته است. در استان آذربایجان شرقی این طور نیست. ما در هر بخشی که نگاه می کنیم یک پیشینه ی طولانی در این جا داریم. در صنعت در معدن در کشاورزی در گردشگری در حمل و نقل. در این استان ما می باید الگو سازی کنیم برای فصل جدید مناسبات اقتصادی با جهان. این باید دستور روز ما باشد در این استان.

ما امیدواریم حاصل این مذاکرات یک توافق عزتمندانه باشد که موانع را از سر راه حضور ایران در اقتصاد جهانی بردارد. طبعا حاصل آن یک فرصت گسترده برای کمک به تولید ملی خواهد بود. سرمایه گذاری در ایران برای هر شرکتی که بخواهد برنامه ریزی بلند مدت در منطقه داشته باشد ، سود آور و قابل توجیه است. من در همین دو هفته ی گذشته بیش از بیست هیئت اقتصادی غربی را ملاقات کرده ام که در همه ی این ملاقات ها ابراز اشتیاق وافر به شناخت اقتصاد ایران ، بررسی امکانات سرمایه گذاری در ایران و کار با ایران داشته اند. این یعنی یک فرصت جدید. آنچه که توقع می رود از تبریز و آذربایجان الگو سازی جدید برای کیفیت این مناسبات است ، کیفیت تعامل با جهان با اهداف ملی. 

ما هدف مان چیست از توسعه؟ می خواهیم به رشد پایدار و پرشتاب برسیم. اگر ما می خواستیم اهداف چشم انداز تحقق پیدا کند ، لازمه ی آن این بود که در این بیست سال یک رشد متوسط هشت درصد داشته باشیم. ده سال گذشته و متاسفانه متوسط رشد کمتر از چهار درصد بوده است. پس در ده سال دوم باید این کاستی های گذشته هم جبران بشود. این با حرکت های بی حساب ، با جست و خیز های غیر قابل برنامه ریزی حاصل نمی شود. طبعا استفاده از منابع خارجی و داخلی با یک نگاه بلند مدت و برنامه ریزی با افق طولانی مدت امکان پذیر است. وظیفه ی دولت این است که این علامت های راهنما برای برنامه ریزی بنگاه ها را ارائه کند و در این علائمی که می دهد هم تناقض و نا اطمینانی نباید باشد. تغییر پر شتاب سیاست ها در گذشته مانع از این می شد که یک سرمایه گذار بداند که برای پنج سال دیگر وضع چگونه خواهد بود ، وضع نرخ ارز چه گونه خواهد بود ، وضع تورم چگونه خواهد بود ، وضع تعرفه ها چگونه خواهد بود ، سیاست ها در بخش مسکن مثلا چگونه خواهد بود....

تلاش این دولت از آغاز کار این بوده است که این نا اطمینانی ها را به یک آرامش ، به یک اطمینان ، به یک پیش بینی پذیری و قابلیت برنامه ریزی برساند. خدا را شاکریم که در این حدود بیست ، بیست و یک ماه آرامش نسبی در بازارهای مختلف فراهم شده است. در حال حاضر بنگاه های داخلی و خارجی امکان این را پیدا کرده اند که توجیه اقتصادی قابل اتکا داشته باشند. نرخ ریسک کمتری را در محاسبات برای عوامل محیطی حساب کنند. این مسیر باید ادامه پیدا کند. البته یک گام بسیار مهم در این رابطه این است که الان ما از منابعی که خودمان داریم و منابعی که دسترسی پیدا می کنیم چگونه بهینه و با اولویت استفاده کنیم. این هم یک وظیفه دیگر دولت است که اولویت ها را اعلام کند. مشوق های لازم را در رابطه با بخش های مختلف و مناطق مختلف معین کند. این کار به طور جدی در دولت در برنامه ششم انجام خواهد شد. با اعلام برنامه ششم توسط دولت ، سرمایه گذاران بخش خصوصی به روشنی در خواهند یافت که اولویت ها کجاست و مشوق ها کجاست ، منابع کشور را نباید کورکورانه و بدون تعیین اولویت ها خرج کرد. چه آنچه مربوط به بودجه دولت است و چه آنچه در منابع اعتباری بانک ها حاصل سپرده گذاری ملت است ، این ها باید هوشمندانه استفاده بشود. 

ما بسیار امید داریم ، اصلاح ساختاری در اقتصاد بتواند کمک کند که بروکراسی اقتصادی را در کشور کم کنیم. جزو اولین کارهایی که دولت انجام داد ، تدوین لایحه ی رفع موانع تولید بود ، البته تصویب آن در مجلس محترم به طول انجامید. خیلی زودتر از این مایل بودیم تصویب این قانون صورت بگیرد که کمک کند به خروج از رکود. البته الحمدلله اخیراً تصویب آن نهایی شد و ابلاغ شد. پیش بینی های خوبی در این لایحه شده است که به دنبال آن قانون خوب بهبود محیط کسب و کار بتواند کمک کند بروکراسی اقتصادی را در کشور کم کنیم. سرمایه گذاران باید در ایران احساس امنیت کامل کنند. تا بتواند فرصت شغلی برای جوانان این کشور ایجاد بشود. این احساس امنیت سیاسی نیست ، بیشتر اداری است ، بیشتر قضایی است ، بیشتر از سوی قوانین و مقررات است که مدیریت و مالکیت بتواند حقوق خود را بشناسد ، کارگر حقوق خود را بشناسد ، مصرف کننده حقوق خود را بشناسد. تکلیف هر کسی مشخص باشد ، بر اساس یک قوانین و مقررات شفاف به دور از سورپرایز ها و مداخلات غیر قابل پیش بینی ، هر بنگاه بتواند مدیریت خودش را انجام بدهد. دولت این کار ها را وظیفه خودش می داند. طبعاً بخش خصوصی هم وقتی ببیند که چنین سیاست های حمایتی ای وجود دارد ، می تواند پا به میدان بگذارد.

این گونه همایش ها فرصتی است برای اعلام عزم بخش های مختلف که چگونه می توانند استان خودشان را ، کشور خودشان را آباد کنند. به من گفته اند که در جمع حاضر بیش از پنجاه نفر از عزیزان آذربایجانی مقیم خارج از کشور هم حضور دارند که من امیدوارم این حضور ، حضور پر برکتی باشد برای ایجاد فرصت های شغلی. ما مسئله ی جدی مان در کشور این است که این سرمایه گذاری عظیمی که در طول این دو دهه گذشته کرده ایم برای نیروی انسانی ، که به جرات می شود گفت ایران غنی ترین کشور منطقه از نظر نیروی انسانی تحصیل کرده و فرهیخته است ، خوب ایجاد فرصت شغلی برای این گونه نیروی کار نیاز به توجه به اقتصاد دانش بنیان دارد. این که ما می بینیم در اقتصاد های اروپا و آمریکا ، سهم بخش خدمات ، از سهم کشاورزی و حتی صنعت در اشتغال ، مرتباً فزونی گرفته است ، حتماً دلیل دارد. علت آن است که نیروهای تحصیل کرده عمدتاً در بخش خدمات دانش بنیان می توانند ارزش افزوده تولید کنند. ما می باید در این حوزه ها ، در حوزه های بیمه ، بانکداری ، حمل و نقل ، فناوری اطلاعات و ارتباطات و در طراحی ها ، از این نیروی کار استفاده کنیم. امیدوار هستم که استان آذربایجان شرقی در این توجه هم پیشگام باشد.



من این نکته را لازم به تذکر و تاکید می دانم ، ما برای این که ساختار اقتصادی را ، ساختار صنعتی را ، ساختار بروکراسی اقتصادی مان را اصلاح کنیم ، با یک نشست و برخاست و فقط با یک بیان درد دل ها قطعاً این کار انجام پذیر نیست ، ما یک انباشت بروکراتیک داریم در طول این هشتاد سال گذشته ، یک مقدار زیادی از آن هم متعلق به نفت زدگی و دولت زدگی اقتصاد ما بوده است ، برای این که به یک اقتصاد غیر متکی به نفت و متکی به کار و ابتکار برسیم ، همه ی این را باید باز مهندسی کنیم ، همان جور که این زمان زیادی طول کشیده تا خراب شده ، زمانی هم طول خواهد کشید تا آباد بشود. ساز و کاری باید داشته باشیم که هم دلانه بنشینیم ، یکی یکی این مقررات غیر مساعد برای سرمایه گذاری و تولید را اصلاح کنیم. این فکر در آن قانون بهبود محیط کسب و کار انجام شد. آن ساز و کار شورای گفت و گوی دولت و بخش خصوصی که یکی از دوستان اشاره کردند برای این کار است. نه فقط در مرکز با حضور وزرای محترم اقتصاد ، بلکه در آن جا پیش بینی شد که در تمام استان ها با حضور مدیران مسئول اقتصادی به ریاست استاندار با حضور هشت نفر نمایندگان بخش خصوصی در بخش های مختلف اقتصادی ، مرتب و مستمر بنشینند مشکلات را بیان کنند و راه حل ارائه کنند.



ویژگی بخش خصوصی ، ویژگی یک فعال اقتصادی این است که ذهن او راه حل گراست. آدم عادی هم می تواند مشکل را ببیند ، فرق مدیر اقتصادی با آدم عادی این است که برای آن مشکل ، می گردد و یک راه حل پیدا می کند. حالا ممکن است قسمتی از راه حل با خودش باشد ، یا ممکن است پیشنهاد بدهد در سیاست ها یا در مقررات ، اصلاحات بشود. ما توقع داریم حالا که دولت واقعاً نسبت به اظهار نظرات فعالان اقتصادی گوش شنوا دارد و واقعاً رییس دولت اعتقاد دارد که کار مدیریت اقتصاد باید به بخش خصوصی داده بشود ، این پیشنهاد های سازنده از طریق این ساز و کار به دست دولت برسد. یعنی ما هر دو هفته یک بار از سی و یک استان کشور مجموعه ای از پیشنهاد ها داشته باشیم ، خیلی دقیق و میکروسکوپی ، در فلان بخشنامه ، بند فلان ، تبصره فلان این طور اصلاح بشود ، برای ما خوب است. از فلان استان پیشنهاد داشته باشیم ، مثل همین حرفی که یکی از دوستان زدند :
 "ما آمادگی داریم یک قطب خودرو سازی جدید این جا بزنیم ، ما این را می گذاریم و از شما هم توقع داریم این چند کار را برای ما بکنید" ، یا مثلاً : "ما حاضر هستیم ناوگان حمل و نقل استان را بازسازی کنیم" ، از ما این حرکت ، از شما هم این تلاش ، از خدا هم برکت.

یعنی جز با یک هم دلی و همنوایی در پیدا کردن راه حل و تحقق آن راه حل به جایی شاید نتوانیم برسیم. این همه قوانین خوب ، برنامه های خوب ، شعار های خوب نوشته شده است. چرا تحقق پیدا نکرده؟ به نظر شخص بنده این است که در فرایند تدوین و تصویب ، نظر بخش خصوصی چون گرفته نشده ، لذا در مرحله اجرا با مشکل برخورد می کنیم. اگر این حالت تعامل دو سویه بین فعالان اقتصادی و سیاست گذاران اقتصادی به طور مستمر در همه تصمیمات اقتصادی باشد آن وقت ما می توانیم به تحقق این امر مطمئن باشیم. ما در کمیته ی ماده هفتاد و شش هم این را پیش بینی کرده ایم در قانون ، برای اصلاح قوانین و مقررات ، نمایندگان سه قوه آن جا هستند ، کمتر کمیته ای این طور است. دبیرخانه اش اتاق بازرگانی است. می باید این پیشنهاد ها برای اصلاح قوانین و مقررات ان شاء الله از این کانال ها برسد. از حضور همه عزیزان تشکر می کنم.

نظرات
در حال حاظر نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که نظر می دهید.
ارسال نظر

نام (الزامی)

ایمیل (الزامی)

وب سایت